Reprezentacja Hiszpanii w piłce nożnej, która na arenie miedzynarodowej zadebiutowała w 1921 r., wygrała dziesięć pierwszych meczów. Przegrała dopiero w 1923 r. z Belgią.
Podczas Euro 1960, po decyzji premiera Hiszpanii Luisa Carrero Blanco, drużyna narodowa zmuszona była wycofać się z ćwierćfinałowego meczu z reprezentacją ZSRR. W 1964 r., w finale kolejnych mistrzostw Europy, zespół prowadzony przez José Villalongę pokonał właśnie Związek Radziecki, zdobywając swoje pierwsze i jedyne jak dotąd tak cenne trofeum piłkarskie.
Dwadzieścia lat później piłkarze hiszpańscy byli blisko powtórzenia historycznego sukcesu z 1964 r. Tym razem pod wodzą Miguela Muñoza również dotarli do finału, w którym po błędzie bramkarza i kapitana zespołu Luisa Arconady przegrali 0:2 z Francją. Rok po tych mistrzostwach Arconada zakończył reprezentacyjną karierę, a jego następca – Andoni Zubizarreta, przez kolejne trzynaście lat był pierwszym bramkarzem Hiszpanii i, z liczbą 126 meczów, do dziś pozostaje rekordzistą pod względem występów w kadrze. Zubizarreta, podobnie jak Arconada, także odchodził w niesławie – po kilku niefrasobliwych interwencjach 37-letniego wówczas golkipera, Hiszpanie odpadli już po fazie grupowej Mundialu 1998.
Od czasu wygranych mistrzostw Europy, poza finałem z 1984 r., reprezentacja nie może pochwalić się żadnym sukcesem. Rozgrywki o Puchar Świata oraz Puchar Europy kończy zazwyczaj na ćwierćfinale. Mimo jednej z najlepszych lig piłkarskich na świecie oraz silnej reprezentacji młodzieżowej dorosła kadra, w której w latach 90. nie brakowało przecież wielkich indywidualności, nie tylko przegrywa najważniejsze mecze, ale, inaczej niż sąsiedzi z Portugalii, gra nieefektownie, z dużym przywiązaniem do defensywy. Na Mundialu 2006 Hiszpania, której selekcjonerem od 2004 r. jest 69-letni Luis Aragonés, doszła zaledwie do drugiej rundy. Słaby start w eliminacjach do Euro 2008 (porażki z Irlandią Północną i Szwecją) oraz konflikt z dotychczasowym liderem drużyny Raúlem, sprawiły, że zaczęto mówić o dymisji doświadczonego szkoleniowca.
Od wielu lat Hiszpania wygrywa większość turniejów juniorskich i młodzieżowych. Do jej najważniejszych sukcesów zaliczyć należy: złoto na Igrzyskach Olimpijskich w 1992 r., mistrzostwo Europy U-21 1998 i 2000, mistrzostwo świata U-20 1999 oraz srebro na Igrzyskach w 2000 r. Większość tych trofeów zdobyła pod wodzą Iñakiego Sáeza.
O reprezentacji Hiszpanii często mówi się, że "grają jak nigdy, przegrywają jak zawsze", bowiem Hiszpanie często przed wielkimi imprezami piłkarskimi zaliczani są do grona faworytów, a na samym turnieju nie spełniają oczekiwań kibiców. Nigdy nie znaleźli się w gronie medalistów mistrzostw świata, a ich największym sukcesem na tejże imprezie było IV miejsce zdobyte w 1950 r.
Udział w mistrzostwach świata
* 1930 – Nie brała udziału
* 1934 – Ćwierćfinał
* 1938 – Wycofała się z powodu wojny domowej
* 1950 – IV miejsce
* 1954 – 1958 – Nie zakwalifikowała się
* 1962 – Runda grupowa
* 1966 – Runda grupowa
* 1970 – 1974 – Nie zakwalifikowała się
* 1978 – Runda grupowa
* 1982 – Druga runda
* 1986 – Ćwierćfinał
* 1990 – 1/8 finału
* 1994 – Ćwierćfinał
* 1998 – Runda grupowa
* 2002 – Ćwierćfinał
* 2006 – 1/8 finału
Udział w mistrzostwach Europy
* 1960 – Wycofała się z turnieju przed meczem ćwierćfinałowym
* 1964 – Mistrzostwo
* 1968 – 1976 – Nie zakwalifikowała się
* 1980 – Runda grupowa
* 1984 – II miejsce
* 1988 – Runda grupowa
* 1992 – Nie zakwalifikowała się
* 1996 – Ćwierćfinał
* 2000 – Ćwierćfinał
* 2004 – Runda grupowa
Trenerzy reprezentacji Hiszpanii od lat 80.
* 1969-80 – Węgry Ladislao Kubala
* 1980-82 – Urugwaj Hiszpania José Emilio Santamaría
* 1982-88 – Hiszpania Miguel Muñoz
* 1988-91 – Hiszpania Luis Suárez
* 1991-92 – Hiszpania Vicente Miera
* 1992-98 – Hiszpania Javier Clemente
* 1998-02 – Hiszpania José Antonio Camacho
* 2002-04 – Hiszpania Iñaki Sáez
* od 2004 – Hiszpania Luis Aragonés
Mecze z Polską
Piłkarze Hiszpanii grali z Polską jedenastokrotnie – wygrali siedem razy, jeden raz w meczu padł remis i trzy razy schodzili z boiska pokonani (bramki 21:12):